Jakiś desperat w policji wezwał "jasnowidza", by pomógł rozwiązać tajemnice dosc starej juz zbrodni. Lektura tego rodzaju wieści sprawia, ze jeży się znaczna część naszych neuronów : oto pieniądze publiczne idą na realizacje fantazji pana z archiwum X. Nie jest to jednak pierwszy raz, gdy takie dzialania sa podejmowane (chociaz podobno pierwszy raz są one formułowane oficjalnie). 

I zastanawiam sie jaka jest w takich przypadkach rola prasy. Artykul opublikowany na portalu gazeta.pl (ciekawa jestem czy ukaze/ukazal sie on w wersji papierowej Wyborczej) na ten temat jest sformulowany bardzo opisowo. Oto konkretny pan, ktorego nazwiska nie wymienie bo i tak jest juz zbyt znane, zostal w imie swietnego PR-u, ktory sobie robi, zaproszony przez organy scigania do pomocy w rozwiązaniu ważnej i dodatkowo bardzo makabrycznej sprawy. Taki tekst moze miec dwie konsekwencje : 

(a) przeczyta go jakis rozsądny szef policji i zrobi cos, zeby takie absurdalne praktyki nie mialy miejsca

(b) przeczytają go miliony ludzi, i w ich glowach pozostanie ogolny sygnal : policja docenia jasnowidzów, wiec jest w ich działaniach z pewnością jakaś prawda. 

Oczywiscie, scenariusz (a) jest moją fantazją i wyrazem mojej naiwnosci, i w rzeczywistości bedzie mial miejsce wylacznie aspekt (b) naszej historii. W zwiazku z tym, fundamentalna wydaje mi sie odpowiedzialnosc Wyborczej, ups, pardon, portalu gazeta.pl, za propagowanie takich mitow, i, gdyby miała, no nie wiem, odrobine przyzwoitosci ? poczekalaby na to, czy faktycznie znany jasnowidz wspomoze dzialania policji. 

W rzeczywistosci, odpowiedz negatywna na to pytanie znana jest z gory, no, ale gdyby zdecydowali sie na czekanie, ktore sugeruje, nie byloby pseudo-wydarzenia i owianego tajemnica pseudo-artykulu.